Évocation

ÉVOCATION voor stem en instrumentaal ensemble werd gecomponeerd in opdracht van Ars Musica in 2019 op de originele Franse tekst 'Évocation' van Albert Giraud. Het werk is geïnspireerd op Schönbergs 'Pierrot Lunaire'. De componist wilde een persoonlijke muzikale impressie weergeven van het gedicht. Het is ook geïnspireerd op schilderijen en beelden van de huilende Madonna en de Madonna met kind. Er zit een emotionele en dramatische sfeer in het werk, net als in de tekst. Het hele stuk heeft een donkere ondertoon, gesuggereerd door diepe pianoklanken, glissando's in de strijkers, enz. Elk instrument in het ensemble krijgt zijn persoonlijke identiteit en muzikale gestiek. De zanglijn is bijna altijd syllabisch (elke lettergreep krijgt een toon), rekening houdend met het woordaccent in de tekst. Na een onheilspellende introductie wordt de eerste strofe ondersteund door een ostinato-bas, waarboven vrije arabeskachtige lijnen worden gespeeld door de fluit en de klarinet. In de tweede strofe wordt het dramatische karakter van de tekst weergegeven door glissando’s in de violen, ondersteund door gebroken akkoorden in de piano. Dit leidt naar een grote climax voor het ensemble. In het derde vers verandert de atmosfeer; die wordt erg introspectief met multiphonics in de klarinet, gedempte snaren in de piano en een metaalachtige klankkleur in de strijkers. Dit leidt naar een grote uitbarsting in de sopraan en het ensemble, gevolgd door een verstilde, statische epiloog. ÉVOCATION (text Albert Giraud) O Madone des Hystéries ! Monte sur l’autel de mes vers, La fureur du glaive à travers Tes maigres mamelles taries. Tes blessures endolories Semblent de rouges yeux ouverts : O Madone des Hystéries ! Monte sur l’autel de mes vers. De tes longues mains appauvries Tends à l’incrédule univers Ton Fils aux membres déjà verts, Aux chairs tombantes et pourries, O Madone des Hystéries !