Olek schoot een Beer, diverse bronnen 2006

De Morgen, Ward Daenen, april 2006
 

Wim Henderickx over ‘Olek schoot een Beer…’. Er zit schwung in Olek. 'En muziek', zegt Wim Henderickx (°1962), componist van hedendaagse muziek en opera. “Niettemin was het zwoegen om Barts ritmische tekst in mijn muziek in te passen. Maar na dat zwoegen was ik blij dat ik hiervoor had toegezegd.”

Henderickx heeft het zichzelf niet makkelijk gemaakt. “Ik had sprookjesmuziek kunnen componeren waarbij Bart tussen de muziekpartijen door zou voorlezen. Ik had slaafs de tekst kunnen volgen zodat de muziek louter zou ondersteunen. Dat wilde ik niet.”

De muziek ondersteunt bij momenten wel, maar leidt voornamelijk een eigen leven. Olek wordt begeleid door klarinet; het woud wordt verklankt door donkere partijen met een speciale touch in de percussie. Het is geen Peter en de Wolf. De instrumenten vertellen niet zomaar hun verhaaltje. Er is geen tonaal lied om na te fluiten.

De muziek is iets abstracter, maar wel toegankelijk. Henderickx' Olek is helder opgebouwd. “Als ik voor jongeren schrijf, wil ik vooral duidelijk zijn.” De muziek refereert niet rechtstreeks aan Stravinsky. “Ik recycleer geen motieven. Maar ik geef wel knipogen.”

Uit de website van I Solisti del Vento

De Vlaamse componist Wim Henderickx voorziet het verhaal van bijbehorende muziek voor een zevenkoppige bezetting. (...) Zijn partituren worden gekenmerkt door solide bouw, kleursonoriteiten en intense expressiekracht.

Henderickx opteerde in Olek schoot een Beer voor een intense verweving tussen muziek en woord, waarbij de muziek soms tussen en soms bovenop de tekstfragmenten geplaatst wordt. De muziek en het verhaal vallen met de deur in huis en nemen je als een rollercoaster mee met snelle passages, pauzes, uitbundigheid, toegankelijkheid, bevreemdende klanken en emoties die nazinderen.

Eric Vanthillo, oktober 2006

Bart Moeyaert inspireerde zich voor ‘Olek schoot een Beer...’ op het Russische sprookje ‘De vuurvogel’. Olek is een dappere berenjager die tal van goede daden verricht. Tot hij in een ommuurde tuin belandt waar twaalf meisjes gevangen worden gehouden door de duivel. Met een rode veer van de vuurvogel verslaat hij de duivel.

Moeyaerts taal is direct, helder, poëtisch. Zijn ritmische vertelstijl laat veel ruimte voor de verbeelding. Illustraties versterken de emotionaliteit. De luxe-editie bevat een cd met de muziek van Wim Henderickx, uitgevoerd door zeven solisten van het Vlaams Radio Orkest en Moeyaert als verteller. De muziek is fantasierijk en expressief en stuwt het verhaal voort.