Variations, Scott 1989

Jeugd en Muziek sluit mooi af
Variations voor orkest

Jeugd en Muziek Antwerpen gaf zijn Jaarconcert. Drie belangrijke feiten kwamen daaruit naar voren: allereerst dat het orkest uitstekend presteerde, dat het eens te meer een werk creëerde van een jonge_componist, de Lierenaar Wim Henderickx, en dat ze het zelden uitgevoerde Concertstuk voor 4 hoorns van Schumann programmeerden.

Francois Cuypers leidde zijn orkest met veel enthousiasme, aan de 8ste symfonie van Schubert was hard gewerkt, de celli en diepe basšen waren verrassend goed en het geheel stond er ook muzikaal. Een prestatie die het Jeugdorkest zou herhalen in Beethovens Egmontouverture en Kodaly's Hary Janossuite.

Je zou denken dat het Pro Arte Hoornkwartet, nu het de kans kreeg om globaal solistisch aan te treden in een echt maar aartsmoeilijk Concertstück, zijn beste beentje zou voorzetten om voor een schitterende uitvoering te zorgen. Ofwel hadden ze zich onvoldoende voorbereid, omdat ze «maar» met een jeugdorkest aantraden, ofwel speelde het warme weer hen parten, maar er waren nogal wat intonatiemissers, wat onduidelijkheden in de voordracht. Een gemiste kans.

Die kans liet het orkest niet liggen in Variations van Wim Henderickx. De componist weet zowel in het interval als in zijn zegging de spankracht aan te vijzen. Het zit in de muziek zelf, maar de orchestratie, vijf slagwerkers de piano niet meegerekend en veel kopers, draagt daar ook het hare toe bij. Hou Henderickx in de gaten. Hij en het orkest kregen een staande ovatie.

E.S.