Groove!, Maarten Beirens, De Standaard 2011

Maarten Beirens, 14 februari 2011
Gezien op 10 februari 2011 in Concertgebouw Brugge 

Meer dan 15 jaar na Raga I, waarmee Wim Henderickx zijn reputatie als componist vestigde, keerde hij terug naar het genre van het percussieconcerto. In Groove! haalt ritmische opwinding de bovenhand.

De wereldpremière van Henderickx' concerto was de aftrap van het percussiefestival ‘Beat it’ in het Brugse Concertgebouw. De Brussels Philharmonic omkaderde de première met enkele referentiepunten: Ravels Bolero, Bartoks Concerto voor twee piano's, percussie en orkest en een tussendoortje van Berio.

Groove! bleek een extravert, snedig werk dat drijft op een rijkdom aan percussietradities. Het podium oogde als een catalogus van slagwerkinstrumenten, gegroepeerd in verschillende eilandjes: een Midden-Oosterse set, een Afrikaanse set, een verzameling metalen percussie, een set van zeven tabla’s, Japanse kodo-drums en een drumstel.

Solist Gert François bewoog van eilandje tot eilandje en bouwde telkens een dialoog met het orkest op, met andere kleuren en ritmes. Het meest verfijnde moment viel in het begin van het tweede deel, wanneer de solist en de orkestpercussionisten op de metalen instrumenten briljante kleuren en harmonieën uitwerkten. De suggestie van Indonesische gamelan was nooit veraf.

Voor de rest was Groove! spectaculair: snelle ritmische patronen, met grillige tempowisselingen en metrische onregelmatigheden. Gert François mepte zich met verve door de dwarse ritmes en voerde de complexe details van de solopartij nauwgezet uit. Dirigent Giancarlo Guerrero wist met een bewonderenswaardige precisie die strakheid vast te houden.