Cello Concerto, Het Parool 2018

door Erik Voermans 
Henderickx, de Cello tovenaar

Klassiek: Cello Biënnale Amsterdam met Antwerp Symphony Orchestra o.l.v. Klaus Mäkelä. Gehoord op 25/10 Muziekgebouw Amsterdam.

De cellomens zou zomaar eens de fijnste mens op aard kunnen zijn. Hij heeft het hart op de juiste plek, een omarmende levenshouding en een ongebreideld enthousiasme voor muziek in al haar verschijningsvormen. Na veertien jaar veldonderzoek durven we dit wel te beweren.

De ideale plek voor veldonderzoek naar de cellomens is de zevende editie van de Cello Biënnale Amsterdam met gisteren drie gloednieuwe stukken en een oud stuk, uit 1991, voor cello solo, van de Argentijn Golijov, getiteld Omaramor. Maya Fridman speelde het prachtig. Het stuk zelf waren we, nadat de laatste noot was vervlogen, alweer vergeten. Niettemin kreeg ze een reusachtig applaus van de aanwezige cellomensen (de zaal zat vol), want, zoals gezegd, ze staan liefdevol in het leven.

De drie wereldpremières boden een interessant kijkje in de muziek van nu, waarin alles weer kan en mag, met een zekere stuurloosheid in het discours als gevolg. Mij lijkt daardaar de kans op overbodige muziek er niet kleiner op geworden.

(...)

Wel gelukt was het Cello Concerto (Sangita) van Wim Henderickx, die in negen korte emotionele sfeerschetsen werkelijk met orkestrale kleuren weet te toveren. Cellist Jean- Guihen Queyras speelde de cellopartij mooi.